kasblog.punt.nl
AmFiBi's ''Soirée musicale et poétique''
Toen ik zes jaar geleden begon met de studie Wijsbegeerte aan de Universiteit van Amsterdam werd ik automatisch lid van de studievereniging 'Amsterdamse Filosofen Binding', oftewel 'AmFiBi'. In mijn tweede jaar werd ik bestuurslid van AmFiBi, wat vooral inhield dat ik elke week op de borrel aanwezig moest zijn en af en toe een leuke lezing mocht organiseren. Na dat jaar trok ik mij terug uit het bestuur, maar bleef wel actief als vaste gast op studiereizen en introductiekampen. Langzaam verwaterde echter mijn interesse voor deze uitjes en was ik zelfs niet meer op de borrel te vinden.
 
Wél kwam ik altijd naar het 'soirée musicale et poétique', een open podium voor artistiek talent onder de filosofiestudenten, om daar mijn gedichten voor te dragen. Maar vorige week woensdag nam ik ook daarvan afscheid. Op de zolder van café Kapitein Zeppos, waar deze avond altijd plaats vindt, keek ik om mij heen en zag ik dat het goed was zo. Ik ben dan ook inmiddels afgestudeerd en ken steeds minder mensen die actief met het AmFiBi-gebeuren bezig zijn. Nostalgie is een slechte drijfveer voor gezelligheid, laat staan voor artistieke prestaties en ik vind mezelf nog te jong om mij nu al een oude lul te mogen voelen.

Mijn optreden was een groot succes, al zeg ik het zelf. De sfeer van de avond was voordat ik het podium beklom nogal ernstig, alsof er iemand dood was gegaan. Maar misschien dat 'ernst' en 'kunst' voor de gemiddelde filosofiestudent onlosmakelijk met elkaar verbonden lijkt. Gelukkig wist ik met mijn gedichten en grapjes de boel enigszins te ontregelen en op te vrolijken. Dat vind ik nou eenmaal leuk om te doen. En al zijn er genoeg plekken waar ik dat in de toekomst zal kunnen blijven doen, ik zal AmFiBi zeker missen.
 
Hier twee van de gedichten die ik die avond ten gehore heb gebracht:
 
 
Deconstructie

De ergste dromen zijn die waarin alles weer goed lijkt te zijn gekomen
Zij is weer terug
En jij ligt in haar schoot
Alle ellende was een leugen
Of een vergissing, of een boze droom
Maar nu is het goed, het leven zoet
Maar voor hoe lang?
Ergens in de verte valt een bord kapot op de grond
Dan volgt nog een bord en het komt dichterbij
 
Daarna potten en pannen en multomappen en encyclopedieën en televisietoestellen en stoelen en kasten en binnenmuren en buitenmuren en dan komt het dak omlaag
En dan opstaan en koffie zetten en je zak schrobben en op je fiets stappen
 
Nee, doe me dan maar een panische angstdroom
Dat ik wakker word in een bed van zweet
En op kan staan en om me heen kijken
En zien dat alles er staat
De borden en de boeken
Het dak en m'n zak
En alle zaken die ik niet hoef te zoeken
Omdat ze niet weg kunnen raken
 
 
Randy Newman Revisited

Daar komen ze weer, in groepjes van vier
Met messen, kettingzagen, betonhamers
Pepperspray, gifgas, anthrax
Mitrailleurs en mobiele telefoons
Wat een rellen, hoor ze eens bellen
Ik moet maken dat ik weg kom
Uit deze onrustige straat
Thuis, op de bank
Liggen een krant en een kat
Er zijn vijftien verschillende soorten
Thee in het rechterkastje
Ik heb mooie platen
En mooie boeken
Een warm bed
Dat soms een beetje stinkt
Al naar gelang wie mij de eenzaamheid ontnam
Voor een kort en heet moment
 
Oh, wat heerlijk om aan deze zaken te denken
In zo'n helse koude
Waar ledematen door de rondte vliegen
En spandoeken er niet om liegen
Men is kwaad en zoals dat vaker gaat
Kan er geen borrel gedronken worden
Geen kaartje neergelegd
Er wordt niet eens nog een nachtje over geslapen
Omdat de zaken bij daglicht vaak zo anders zijn
Neen, men werpt zich liever voor de trein
Dan er eentje te missen
 
Inmiddels moet ik ook nog pissen
Maar struikelend over heilige geschriften
Honkbalknuppels en reageerbuizen
Buttons en glasscherven
Lijkt het me niet zo'n goed idee
Hier de sfeer te verpesten
Door m'n blaas te legen
 
Het zal wel aan mij liggen
Ik leef buiten de wereld
Al word ik vaak geroepen
Dan voel ik me voor even een levend wezen
Kort genoeg om er bang van te worden
Toch bid ik stiekem 's nachts
Naar al wie onder mij leeft
En vraag ik om vergiffenis
Voor dat dronken gedicht
Dat ik nooit af durfde te maken 

Reacties

roel op 03-12-2008 22:31
nou kas ik was er niet maar ben soms misschien soms ook te ernstig maar laatst heb ik wel een grapje gemaakt in een gedichtje
 
hier komt ie
 
oh ik kan hem niet meer vinden
is het goed als ik dit later lees, ik ben een beetje moe
 
okee, doei!
Gerlov op 04-12-2008 01:08
En IK heb mijn optreden aan je opgedragen. Vergeet dat niet. Vergeet dat vooral niet. It's all coming back to you.
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl