kasblog.punt.nl
Op zoek naar de verloren roes
De afgelopen twee weken organiseerde filosofisch café Felix & Sofie vanwege haar tienjarige verjaardag verschillende programma's rond verschillende thema's op verschillende locaties. Zaterdag de 12e was er een middag rond het thema 'roes' in club/restaurant 'Canvas op de 7e', op de zevende verdieping van het oude Volkskrantgebouw in de Wibautstraat. Ik raad iedereen aan die plek eens een keer te bezoeken, vanwege het mooiste uitzicht van Amsterdam. Van zo'n uitzicht raak je pas echt in een roes. Bovendien kan je er lekker eten.
 
Er waren veel interessante sprekers (onder andere islam-kenner Michiel Leezenberg en romantiek-kenner Maarten Doorman) en mijn oud-docente/oud-mentor/ex-collega/vriendin Joan de Ruijter was er ook nog eens om het geheel te filmen. Zij heeft een mooie sfeer-impressie/samenvatting van de middag gemaakt, om te gebruiken in een les over filosofische antropologie voor haar klassen op het 4e Gymnasium in Amsterdam. Deze klassen kennen mij wellicht nog van toen ik daar een tijdje les heb gegeven, maar ik hoop eigenlijk van niet. Joan praat de fragmenten die zij heeft uitgekozen aan elkaar met assistentie van haar poes. 
 
Hier is het filmpje terug te zien:

Roes from joan on Vimeo.

Wie meer filmpjes van Joan wil bekijken, kan daarvoor naar haar video-blog: http://www.schapenwolk.blogspot.com
 
En hier is dan de volledige gedichten-cyclus zoals ik die op de Roes-middag heb voorgedragen:
 
 
OP ZOEK NAAR DE VERLOREN ROES
(Een cyclus in negen delen)

01. Cateraar
 
Leven, leven, leven
Leven is soms dood zijn
Leven, leven, leven
Reanimeert u mij even?
 
Zweven, zweven, zweven
Tussen hoogmoed en trottoit
Jij hebt een net geweven
Maar ik ben veel te zwaar
 
Ik hang aan de grond
Probeer los te komen
Maar gerold in dertig lagen kauwgom
Ben ik niet wat je noemt een verleidelijke vlinder
 
Maar het verlangen, het verlangen, het verlangen, het verlangen
Eens een orgie te bezoeken
Zonder over sokken in gesprek te raken
Zelfs de cateraar heeft aan een halve sok genoeg
 
Het banale heeft een functie
Dat snapt de dokter ook
'Moeten we er soms drugs in gooien?'
Hoor ik hem al zeggen
 
En dat is leuk, want dan gaat het behang bewegen
En een bewegend behang
Zie je ook niet elke dag
Als het goed is tenminste
 
Tja, wat blijft er dan nog over
Een potje zitten schijten
En dan gedichten schrijven
Of wat daar voor door moet gaan
 
Het banale heeft een functie
Maar ik wil het trottoir verlaten
Die dwangbuis van kauwgom
Heeft z'n glans snel verloren
 
Leven, leven, leven
Als ik nooit dood zou zijn
Zou ik ook niet willen leven
 
Dan zou je dus net zo goed dood kunnen zijn
Het is dan geheel om het even
 
En daarom blijf ik liggen
En laat drugs en seks voorbij gaan
Aan mijn plakkerige cocon
 
Misschien dat ik wel smelten zal
En dan tot leven kom
Ontwaak in het gestoorde licht
Van die onverbiddelijke zon
 
 
02. Geboorte

Ik heb de roes gevonden
Van het geboren zijn
Die trein dat is geen metafoor
Toch blijf ik liggen op het spoor
Want verplet te worden
Terwijl je net bent begonnen
Dat is nog eens een entree
Het maakt indruk op de dames
Die smeerbare paté
Ze dansen als uitzinnigen
En maken vreemde klanken
Die echoën door mijn hoofd
Mijn hoofd die rolt, mijn hoofd die rolt
Die echoën door mijn hoofd
Mijn ogen rollen mee
 
 
03. Enge film

Ik heb een enge film gezien
Waarin enge mensen
Enge dingen deden
Zo werd er een vrouw besneden
Die daar niet van gediend was
 
Haar clitoris begon te spoken
In huizen van onwetenden
De stad was in rep en roer
Zelfs de kermis die werd afgelast
 
Uiteindelijk bleek het allemaal
Maar een film te zijn
Toch kon ik er niet van slapen
 
De roes van angst is soms zo fijn
Omdat het allemaal niet waar kan zijn
 
 
04. Alcohol

Het moment tussen aangeschoten zijn en dronken worden
Laat ik het liefst zo lang mogelijk duren
Dagen, maanden, jaren
En dan mijn schip besturen
Naar zeeën vol ideeën
Geen Platoonse ideeën
Want die zinken zo snel
En de algen en de alen
Hebben weinig idealen
En ze huilen door de schoonheid
Van de rankheid van mijn schip
En wanneer ik mijn broek omlaag trek
Weerklinkt trompetgeschal uit het vooronder
 
 
05. De tijd
 
Kijk eens op de klok
En kijk dan nog een keer
Het heeft geen zin
De tijd die gaat
Nu miste je hem weer
 
Blijf toch hangen
Aan die wijzer
Wijsbegeerte is je vak
Maar als het uurwerk het niet houdt
Dan maak je wel een flinke smak
 
En dan lig je daar weer tussen de rotzooi
En wordt het wachten op de zon
Altijd wachten, altijd wachten
Tot het eindige begon
 
Waar is die roes, waar is die God
Waar is dat ultieme, dat puntje, dat ei
Het is nu al dertig seconden half zeven
En ik heb wel wat beters te doen
Dan onder een klok te liggen
 
 
06. Lopen

Lopen, lopen, lopen
Over het trottoir en langs de rails
Wandelen, sprinten, joggen
Zonder bestemming in het bijzonder
Zonder iPod of onderbroek
De muziek zit toch in je hoofd
Gedownload uit een weerloos web
En als het bungelt tussen je benen
Is de zon opnieuw verschenen
Voor een laatste zinnestraal
 
De roes van het cliché is soms zo fijn
Omdat het allemaal zo waar kan zijn
 
 
07. Religie
 
God is groter dan wij allen
En toch zo klein als een kroket
Hij is een kind dat nooit stopt met volleyballen
Ook niet als z'n hamster wordt verkracht
De buren aanbidden in hun slaap
Die hyperactieve naïeve knaap
Als ze wakker worden
Gaan ze zingen
Aria's van groen satijn
Lach ze uit, ik zal je sparen
Terwijl we wachten op de trein
 
 
08. Muziek

Lachen, lachen, lachen
Terwijl trompetgeschal
Uit het vooronder klinkt
En aria's van groen satijn
Door de zachte muren zweven
 
Een stoel kraakt
Omdat de kat erop is gesprongen
God's oog waakt
Omdat wij Hem hebben verzonnen

De creatieve kracht
En het mathematisch ongelijk
Mijn schip kapseist heel zacht
Terwijl keihard het feest start
De electrobeat ons overneemt


09. Kauwgom
 
De geur van vagina's
Die te lang in de zon hebben gelegen
Beroeren mijn ziel

Ik denk aan vroeger
Toen ik nog weleens volleybalde
En stiekem enge films bekeek
 
Ik zocht de roes en vond een eiland
Neergesmakt op het beton
Ik hoefde nu niet meer te wachten
Hier was waar de roes begon
 
Maar de roes kent geen begin 
En ook geen einde
Hij was er altijd al maar verkleed
Dat puntje, dat ei, ze zijn zo elektrisch
Ze zijn zo ijskoud, zo verschrikkelijk heet
Ik drijf weer, daar gaan de golven
De roes wandelt een marathon
Het lopen heeft nooit stilgezeten
Dit is waar ik begon
 
Het betekenisloze dat alles betekent
De kauwgom in de ochtendzon
Het ontroert me, het geeft me een stijve
Tranen met tuiten, koffers vol zaad
 
Sla me in de ketens
Veroordeel mijn vreugde
Maar de roes, die God bestaat
 
En ik heb het altijd al geweten
Maar soms moet je dood gaan en weer leven
De hele wereld opnieuw bedenken
En dansen en dansen en dansen en dansen
En dansen en dansen, de wetten voorbij.

Reacties

keez op 19-09-2009 01:00
mooi kas.
als die maand blogvakantie deze gedichten heeft opgeleverd (of is het eigenlijk 1 gedicht..)is het het afzien meer dan waard geweest.
het filmpje is helaas een rood kruisje, maar dat heeft ook wel wat zoop zijn tijd.
Kasper op 19-09-2009 01:23
Dankje Keez! Maar wat k*t dat het filmpje het bij jou niet doet. Bij mij (Safari) doet-ie het prima.
keez op 20-09-2009 04:29
hij doet het nu wel! olee.
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl