kasblog.punt.nl
Gestopt met roken #3
Dag 9: Vandaag heb ik gezondigd. Dat wil zeggen, een vriend had een doosje sigaren bij mij laten liggen. Een tijd terug, maar nu vond ik het per ongeluk. Ik houd eigenlijk helemaal niet van sigaren. Toch maar eentje opgestoken. Waarom? Ik werd gek, want er was geen enkel genotsmiddel in huis. De koffie was op, evenals elke denkbare vorm van chocolade. En ik moest een stuk schrijven, in opdracht. Schrijven voor mijn blog zonder te roken went best snel, hier voel ik me tenminste vertrouwd. Dit is mijn plek, waar u mag meekijken. Maar al het overige schrijfwerk, waarin echt iets moeten worden gezegd.... Tja, dat is toch geheel andere koek. Daarom maar de hens in dat sigaartje. Niet inhaleren, niet inhaleren. Jezus, wat komt daar een rook uit! Ik kringel de rook door mijn mond. Wel fijn om iets in mijn hand te hebben. Dan word ik misselijk. Ik houd de nog maar net opgestoken sigaar onder de kraan en gooi de natte bruine stok daarna in de vuilnisbak. Nee, sigaren zijn niets voor mij. Ik ga maar de deur uit, koffie kopen. Frisse lucht zal mijn hoofd vast goed doen. Ik moet mezelf vooral niet gek laten maken. Dat stuk komt er heus wel, het wordt vast erg goed. Maar ik moet gewoon opnieuw leren denken, opnieuw leren schrijven. Opnieuw alles leren zonder nicotine, leren het leven te leven zonder peuk.
 
Dag 10: Ik heb met iemand afgesproken in een café. Geen roker gelukkig. Hij haalt een jenever voor mij aan de bar en voor zichzelf een biertje. In mijn tas graai ik naar een wortel. Wortels en jenever smaken best goed samen. Ik bied mijn gesprekspartner een wortel aan. Een lekkere dikke winterpeen. Hij kijkt verschrikt, schudt nee en we vervolgen ons gesprek over kinderpsychologie.
 
Dag 11: Ik word wakker zonder kater en met een frisse mond. Terwijl ik gisternacht toch nog tot laat in het café rondgehangen heb. Nou ja, laat... Tot elf uur. Vroeger begon mijn avond dan nog maar net. Maar ik word ook een dagje ouder en de wortels komen op een gegeven moment toch wel mijn neus uit. Jezus, wat voel ik me fris! Na een bak onbespoten muesli met linksdraaiende geitenkwart vertrek ik naar de sportschool. Iedereen die ik onderweg passeer rookt een sigaret. Gadverdamma, wat een vieze mensen zeg! Ze zouden ze een spuitje moeten geven, een voor een.
 
Dag 12: Ik merk dat ik steeds beter ga ruiken, en dat is niet altijd een fijne ontwikkeling. In de tram ruik ik de ziektekiemen van alle snotterende mensen. God, was ik nu maar verkouden. Ik word er ziek van om zo gezond te zijn!
 
Dag 13: Morgen rook ik - de drie ongeïnhaleerde trekjes van dat vieze sigaartje niet meegerekend - twee weken niet meer. Wat lang zeg! Ik glunder van trots. 
 
Dag 14: Vandaag rook ik twee weken niet meer! Eigenlijk best wel kort nog. Het voelt als een eeuwigheid, een eeuwigheid die als een loden last op me drukt. Als dit nog maar twee weken waren, hoe lang zal een maand dan duren? En een half jaar en een jaar? Een heel mensenleven zonder sigaret tussen de lippen? Van deze gedachte krijg ik nogal zin om te paffen. In plaats daarvan ga ik als een debiel op mijn piano hengsten. Jerry Lee Lewis, eat your heart out! Grote ballen op het vuur. Het klinkt in mijn geval nergens naar, maar het lucht wel verdomde op. 

Dag 15: In de film Revolutionary Road wordt er veel gepaft. Door Leo, door Kate. Vooral zij rookt ongelooflijk mooi. Bah, kan ik nu niet eens meer rustig een fillempie bekijken? In alle goede films roken sexy mensen op stijlvolle wijze ontelbaar veel heerlijke sigaretten. Nooit worden ze ziek of vervaalt hun huid. Nooit vervallen ze midden in een romantische zoenscène in een onbedaarlijke hoestbui. De beste antirook-televisie-serie was toch wel The X-Files. Het enige rokende personage van de cast is de gemenerik van het stuk, de zeer ongezond uitziende Cigarette Smoking Man. Door Mulder en Scully wordt hij ook wel met een vies gezicht 'Cancer Man' genoemd. Ik vermoed overigens dat Mulder een ex-roker is, want hij werkt er elke aflevering weer een stapel zonnebloempitten doorheen dat het een aard heeft. Misschien wel een idee voor mij, want de aardigheid van mijn oranje poep is er nu toch wel vanaf. Al zou ik daar met Koninginnedag best een flinke cent mee kunnen verdienen in het park.
 
Dag 16 (vandaag): Misschien wel het allermoeilijkst van het niet-roken is het openbaar vervoer. Hoe op een tram of bus of trein te wachten zonder sigaretje op te steken? Ik vis maar weer een winterpeen uit mijn binnenzak, terwijl de konijnen rond Sloterdijk mij verbaasde blikken toewerpen. Misschien kan ik nu net zo goed ook nog eens vegetariër worden. 'Maar dan wel ná de feestdagen hoor!' schreeuw ik Flappie met ingehouden tranen toe. Het dier rent geschrokken weg. 'Durf je wel tegen zo'n klein beessie!' buldert een klerenkast van een vent mij toe, terwijl hij aan een lekker dik shaggie zuigt. Godverdomme, waar blijft tram 12 nou?

- To be continued... -

Reacties

op 05-11-2009 18:05
Lieve Kas, ik leef zeer met je mee, terwijl ik blafhoestend door verkoudheid hier mijn werk probeer te doen. Ja, wachten op de tram (weet je Oma nog?) zonder sigaret, schrijven zonder sigaret. Ik wou schrijven: dat went nooit, maar met hoop in mijn hart schrijf ik liever: je bent nog lang niet zo lang verslaafd als ik! Wees sterk! Alles went en de aandrang om een sigaret op te steken duurt steeds korter. Wat niet kan, kan niet.
Ook dat scherper ruiken, herken ik! Hoe dat komt weet ik niet, nooit iets over gelezen. Feit is dat (in Nederland) de meeste mensen stinken. Waarom ga je niet vaker op de fiets?
 
Zo zou ik nog lang door kunnen gaan, beter is het hele onderwerp maar dood te zwijgen.
Veel interessante: Waar schreef je over, voor wie of wat, en is het gelukt?
 
Door: Vera
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl