kasblog.punt.nl
Terug naar DE NULTIES
Het begon allemaal ergens afgelopen zomer. Met mijn goede vriend Jasper sprak ik weer eens af om gezellig muziekjes te luisteren en een jointje te roken. Zoals dat op zulke avonden kan gaan begonnen we op zeker moment te mijmeren over de muzikale tijdgeest. We houden allebei enorm veel van oude popmuziek: obscure beat-bandjes uit de jaren zestig, vergeten singer-songwriters uit de seventies, foutgeklede synthesizer-acts uit de tachtiger jaren en ga zo maar door. We romantiseren graag het verleden, maar zijn tevens enorm blij met de tijd waarin we leven. Met veel plezier attenderen we elkaar op de ontdekkingen die we in de maalstroom van het internet hebben opgedaan; spannende indie-bandjes, inventieve r&b-acts, geflipte electronica en sfeervolle folk. Het internet is de grootste zegen die de popmuziek kon overkomen. Na een relatieve stilstand in de jaren negentig (de tijd waarin we opgroeiden) is het hokjesdenken compleet omver geworpen en klooien muzikanten vol begeistering aan met invloeden uit alle genres die de geschiedenis van de popmuziek heeft opgeleverd, gesteund door zielsverwanten van over de hele wereld en met een blik vol avontuur op de dag van morgen. 
 
We besloten dat we dit bijzondere decennium moesten eren. De vorm lag voor de hand; het maken van verzamelcd's is immers onze grote hobby. We zouden een poging wagen de jaren nul te 'vangen' op een dubbel-compilatie, die we vervolgens konden uitdelen onder vrienden en bewaren voor de komende generaties. Zowel 'voor de hand liggende krakers waar niemand omheen kan' als 'obscure schatten' moesten hun plaats in dit project krijgen. Toen we twee weken later bij elkaar kwamen hadden we bij elkaar hondervijfendertig liedjes uitgekozen, waarvan ongeveer veertig dezelfde. Waar waren we in godsnaam aan begonnen? Dit project zou nog heel wat werk gaan kosten.
 
Elke keer dat we bij elkaar kwamen hadden we met veel pijn en moeite een lijst titels kunnen schrappen, maar ook kwamen er elke keer weer nieuwe liedjes bij. Interessante discussies volgden. In hoeverre moest bijvoorbeeld hip-hop vertegenwoordigd worden? Het artiestieke belang van deze stroming voor onze tijd kan natuurlijk niet onderschat worden, maar ik heb er persoonlijk nogal weinig mee. Jasper is daarentegen wél een groot liefhebber. Ook waren er veel bands waar we allebei erg enthousiast over waren, maar ieder een ander liedje van prefereerde. Zo was Jasper's Radiohead-keuze Idioteque en de mijne How To Disappear Completely. Uiteindelijk werd het Everything In It's Right Place, een nummer dat symbool mag staan voor de geboorte van het 'alles is mogelijk-gevoel' dat voor ons, muzikaal gezien, de nulties zo typeert.
 
Het onderwerp waar we toch wel het meest over ouwehoerden was hoe onze eigen smaak en die van de zogenaamde gemene deler zich tot elkaar moesten verhouden. Het idee van het 'vangen van de jaren nul' werd vervangen door het 'vangen van onze jaren nul'. Minder definitief, maar wel persoonlijker en daarmee stukken werkbaarder. Uiteindelijk hebben we twee cd's samengesteld die bij de ene potentiële luisteraar constant momenten van herkenning op zou kunnen roepen en voor een ander alleen maar vol nieuwe ontdekkingen zit. Waar we bij al onze luistersessies en muziekdiscussies wel achter zijn gekomen, is dat dé jaren nul helemaal niet bestaan hebben.
 
Met veel pijn in ons hart hebben we de écht grote knallers uit onze tracklists gehaald. Verwacht dus geen Crazy, Toxic en Hey Ya!. Die drie behoren naar ons idee tot de beste liedjes die in de nulties gemaakt zijn, maar u heeft ze waarschijnlijk allang in uw iTunes staan en hoort ze bovendien op elk feest voorbij komen. Liever maakten we ruimte voor bands als Liars, Broadcast en Broken Social Scene. Bands die veel voor ons betekenen en daarom al uw aandacht verdienen. Maar er zijn ook genoeg bekende namen te ontdekken op onze dubbel-cd, zoals The Shins en The Strokes. Die dubbel-cd heet trouwens dECLECTICade: Sound Of The Zeroes.   

Tijdens de reeks gezellige avonden dat we aan dit project werkten, ontstond er nog een ander groots plan. Er zou een feest moeten worden georganiseerd om onze compilatie aan zoveel mogelijk mensen te presenteren. Op dit feest zouden we natuurlijk uitsluitend plaatjes uit de jaren nul draaien, waaronder óók de dikke hits die nu op onze cd's ontbraken. Bovendien kon Jasper - zelf muzikant in onder andere Lola Kite en Moss - wel wat bandjes voor de avond regelen. Die zouden dan de opdracht krijgen hun favoriete nummers uit de jaren nul te coveren.
 
Het enthousiasme waarmee de muzikanten op ons concept reageerden was niet te voorzien; iedereen wilde er deel van uitmaken. De perfecte locatie was snel gevonden: Pakhuis Wilhelmina op de Veemkade. Mooi podium, gemoedelijke sfeer en ook daar werd ons voorstel erg warm ontvangen. De datum zou 23 januari worden. Vroeg genoeg om nog terug te mogen kijken en laat genoeg om met een positief gevoel een tijdperk af te kunnen sluiten. dECLECTICade: Back To The Zeroes was geboren.
 
Bezoekers van dECLECTICade: Back To The Zeroes krijgen een code waarmee ze dECLECTICade: Sound Of The Zeroes kunnen downloaden. Maar het feest draait allang niet meer om de compilatie die Jasper en ik met zoveel plezier hebben samengesteld. Die aanvankelijke aanleiding is nu slechts een leuk extraatje.
 
dECLECTICade: Back To The Zeroes is op de eerste plaats een feest om met alle muziek-liefhebbers van vandaag de muziek van gisteren te vieren en daarmee de muzikale dag van morgen haast ritueel te verwelkomen, al dansend tot diep in de nacht. Het zijn grote woorden, maar u moet gewoon komen. Die boodschap zal nu wel duidelijk zijn. Had ik al gezegd dat dit allemaal slechts vijf euro kost?
 

 
 

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl